ในปลาย พ.ศ. 2513 ภาคอีสานประสบอุทกภัย พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถได้เสด็จพระราชดำเนินไปทรงเยี่ยมราษฎรผู้ประสบอุทกภัยที่จังหวัดนครพนม ได้พระราชทานเครื่องอุปโภคบริโภค เพื่อบรรเทาความเดือดร้อน มีราษฎรจากหลายอำเภอมารับเสด็จกันเนืองแน่น
เช่น อำเภอท่าอุเทน อำเภอนาหว้า อำเภอเรณูนคร เป็นต้น หญิงชาวบ้านที่มารับเสด็จแทบทุกคนนุ่งซิ่นไหมมัดหมี่ สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถได้ทอดพระเนตรผ้าไหมเหล่านั้นด้วยความสนพระราชหฤทัย ทรงเล่าพระราชทานคณะบุคคลต่างๆ ที่เข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาทถวายพระพรชัยมงคล ในโอกาสวันเฉลิมพระชนมพรรษา ณ ศาลาดุสิดาลัย สวนจิตรลดา เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2521 ความตอนหนึ่งว่า“...เมื่อข้าพเจ้าเห็นเขามารับเสด็จ เห็นผ้านุ่งที่เขาใส่สวยงามเสียเหลือเกิน เป็นไหมมัดหมี่ แล้วเขาก็นั่งกับพื้นอยู่อย่างนั้นก็ถามเขาว่า นี่ทำเอง เขาก็บอกว่าทำเอง เขาเลี้ยงไหมเองที่บ้าน คนละกี่กระด้ง 20-30 กระด้ง แล้วมีผ้าขาวบางๆ ปิดเท่านั้นเอง และต้นหม่อนก็เป็นต้นไม้ที่ทนแล้งได้ อย่างข้าวไม่สามารถทนแล้งได้ แต่หม่อนนี้ถึงจะแกร็นอย่างไรก็ทนแล้งได้ เป็นต้นไม้ที่เหมาะสมกับภาคตะวันออกเฉียงเหนือจริงๆ เมื่อข้าพเจ้าเห็นดังนั้น เห็นความสามารถ ความสวยของมัดหมี่ ก็เลยบอกกับเขาว่า ขอให้พี่น้องทอนี่ให้ฉันใส่ได้ไหม จะขอซื้อ เขาบอกได้ เต็มใจ เขาก็ทอให้ นั่นละเป็นการตั้งต้นศิลปาชีพ...”
ปลาย พ.ศ. 2515 สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถได้โปรดเกล้าโปรดกระหม่อม ให้ท่านผู้หญิงสุประภาดา เกษมสันต์ ราชเลขานุการในพระองค์สมเด็จพระบรมราชินีนาถ และคณะ ออกไปติดต่อรับซื้อผ้าไหมจากชาวบ้านที่จังหวัดนครพนมเป็นจังหวัดแรก และให้ราคาที่ชาวบ้านพอใจ เพื่อจูงใจชาวบ้านให้มีกำลังที่จะทอผ้าไหมต่อไป และให้พยายามเก็บรวบรวมผ้าไหมมัดหมี่ กับผ้าที่ชาวบ้านทอทุกชนิด เช่น ผ้าโสร่งไหม ผ้าขาวม้าไหม ผ้าไหมพื้น ผ้าฝ้ายทอมือ เป็นต้น ให้ได้มากที่สุด รวมทั้งผ้าที่ชาวบ้านใช้แล้ว ก็ขอซื้อมาสะสมไว้ เมื่อราชเลขานุการฯ กลับมาแต่ละครั้งก็นำขึ้นทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวายทอดพระเนตร สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถจะทอดพระเนตรผ้าเหล่านั้นทีละผืน ทรงติชมและพระราชทานคำแนะนำต่างๆ ให้ราชเลขานุการฯ นำไปแจ้งแก่ชาวบ้าน ด้วยวิธีเช่นนี้ ผ้าไหมมัดหมี่ก็ค่อยๆ พัฒนาคุณภาพดีขึ้น และสวยงามเป็นที่ต้องการของประชาชนทั่วไป
| < ย้อนกลับ | ถัดไป > |
|---|